ما ره ز قبله سوي خرابات مي‌کنيم

شاعر : عطار

پس در قمارخانه مناجات مي‌کنيمما ره ز قبله سوي خرابات مي‌کنيم
گاهي ز صاف ميکده هيهات مي‌کنيمگاهي ز درد درد هياهوي مي‌زنيم
مست و خراب کار خرابات مي‌کنيمچون يک نفس به صومعه هشيار نيستيم
از بهر درديي چه مراعات مي‌کنيمپيرا بيا ببين که جوانان رند را
ما بي‌نفاق توبه ز طامات مي‌کنيمطاماتيان ز دردي ما توبه مي‌کنند
نه دعوي مقام و مقامات مي‌کنيمنه لاف پاک‌بازي و مردمي همي زنيم
بر آرزوي کشف و کرامات مي‌کنيمما را کجاست کشف و کرامات کين همه
بر اهل دين به کفر مباحات مي‌کنيمدردي کشيم و تا به نباشيم مرد دين
با کس نه داوري نه مکافات مي‌کنيمگو بد کنيد در حق ما خلق زانکه ما
مي‌ده که کار مي به مهمات مي‌کنيماي ساقي اهل درد درين حلقه حاضرند
بي يک پياده بر رخ تو مات مي‌کنيمسلطان يک سواره‌ي نطع دو رنگ را
با شاهدان روح ملاقات مي‌کنيمما شب‌روان باديه‌ي کعبه‌ي دليم
هم يک دو روز کار خرابات مي‌کنيمدر کسب علم و عقل چو عطار اين زمان